Bootvaart (Boat Trip)

Een lange kano glijdt over glasachtig water met een troep carnavalsfiguren aan boord, volmaakt weerspiegeld in het oppervlak eronder. Het doet een van de oudste beelden uit de Europese kunst herleven, het narrenschip. Sebastian Brants Narrenschiff uit 1494 was een van de eerste echte bestsellers van het drukkerstijdperk, en Bosch schilderde omstreeks 1500 zijn eigen bootlading feestvierders, allen nergens heen drijvend terwijl de dwaasheden van de wereld voortvaren. Wiedijk laadt zijn boot met dezelfde menselijke vracht, de gekroonde trommelaar, de heraut met zijn papegaai (de vogel die herhaalt zonder te begrijpen), de kok-koning onder een parasol behangen met klokken. Die klokken zijn het teken: een feest met de tijd die eroverheen tikt, genot dat weigert op de klok te kijken. En het spiegelstille water verdubbelt de hele optocht, zodat de dwazen boven hun eigen weerspiegeling varen, tweemaal zoveel en tweemaal zo snel nergens heen. We zijn allen aan boord, verkleed en tevreden, op een boot zonder bestemming.