Processie (Procession)

Drie vrouwen in stijve witte gevleugelde kappen lopen in ganzenpas naar een deur die is gezet in een reusachtige boom, wiens bast is uitgegroeid tot een wand van gebeeldhouwde voorouderlijke gezichten en een gewaad dragende afgod. Het heilige woud, het bos behandeld als een tempel, is ouder dan welke kerk ook: Romeinse schrijvers beschreven wouden zó donker en dicht dat ze bezoekers vervulden van de stellige aanwezigheid van een god. Wiedijks gebeeldhouwde bast maakt van de bomen precies dat, een gemeente van toekijkende gezichten. Zijn drie pelgrims naderen met het ontzag van een landschap van Caspar David Friedrich en een heidense huivering die eronder loopt, devotie en angst die samen bij de deur aankomen.