Space Odyssy

Een compleet scheppingsmythe in één wervelend tafereel. Een gouden nevel baart figuren en dieren — een hert, kronkelende slangen, een liggende vrouw in het midden — terwijl rechts een man verandert in een centaur met zebrabenen, betrapt middenin zijn verandering, in de letterlijke zin die Ovidius met metamorfose bedoelde. Een klein astronautje in het zwart kijkt van onderaf toe, de enige moderne noot, het ruimtetijdperk dat terugblikt op Genesis. Wiedijk schildert de geboorte van alles en plaatst dan een piepklein ruimtevaardertje aan de rand ervan, zodat de nieuwste mensensoort en het oudste verhaal ooit verteld uiteindelijk één en dezelfde hemel delen.