Struislopers (Ostrich Riders)

Drie mannen in witte woestijngewaden, geweren over hun schoot, rijden op struisvogels voor een torenhoog groen reliëf van gesneden afgodsbeelden. De struisvogel is een perfecte grap van een strijdros: het snelste wezen op twee benen, in staat te sprinten met zo'n zeventig kilometer per uur, en volstrekt niet in staat te vliegen. Waar het werkelijk om draait, zit verscholen in de wand vol groene goden, waar een Mercedes-ster rustig tussen de totems staat. Dat ene embleem maakt de komedie ernstig. De afgoden van het imperium en de logo's die we nog altijd vereren zijn in precies dezelfde steen gehouwen, en Wiedijk laat het daar simpelweg liggen voor jou om te vinden.