Woestijnrijder (Desert Rider)

De tegenhanger van Struislopers. Een blootsvoetse man in gestreepte broek en met een stofbril rijdt op een struisvogel over een strand van gebleekt drijfhout en verroest wrakgoed, het soort lege, in de tijd stilgezette kust die Dalí en Tanguy zich eigen maakten. Zijn hele voorraadkast is een vis en een watermeloen die in een vogelkooi aan zijn stok hangen, met een herdershond met manden ernaast dravend. Volledig uitgerust en volstrekt nergens heen op weg, is hij het beeld dat de hele reeks bespookt: de reiziger volmaakt voorbereid op een reis waarvan de bestemming allang is weggespoeld.